سابقه‌ی سه جنگ آمریکا و متحدینش در سال‌های اخیر در منطقه‌ی (جنگ اول۱۱ مرداد ۱۳۶۹ «‏۱۹۹0‏») و دوم ‏‏(۲۶ دی ۱۳۶۹ «۱۹۹۱» ) خلیج فارس علیه عراق و جنگ افغانستان(‏War in Afghanistan‏)‏ در ۷ اکتبر ‏‏۲۰۰۱، بیانگر ‏این واقعیت است که در جنگ‌های مدرن امروزی، گرایش به تاکتیک‌ها، سرعت عمل بالا، استفاده ‏از ‏تجهیزات دقیق و مؤثر، حمایت هوایی بالا و غیره در استراتژی عملیاتی آن‌ها بروز نموده است. در این راستا ‏قدرت‌های فرامنطقه‌‏ای برای نیل به مقصود خود به‌صورت دریاپایه و هواپایه عمل نموده‌اند. لذا با توجه به تهدید ‏آمریکا و متحدانش و نظر به اینکه تنگه‌ی هرمز و جزایر میانی آن اهمیت قابل توجهی برای جمهوری اسلامی ایران ‏دارد و به لحاظ قرارگیری این جزایر در داخل تنگه و ورودی خلیج فارس، این محور در جنگ احتمالی، یکی ‏از محورهای اصلی هجوم احتمالی آمریکا و سه جزیره‌ی هرمز، هنگام و لارک نیز بر جسته‌ترین سرپل‌های دفاعی در ‏برابر این حمله محسوب می شوند. این مقاله در نظر دارد به ‏لحاظ جغرافیایی و با توجه به ملاحظات امنیتی و ‏دفاعی، آمایش مناسب این جزایر را نسبت به تهدیدهای متصوره بررسی نماید.‏ در این تحقیق پس از بیان تعاریف و تبیین مفهوم آمایش سرزمین، با اشاره به برخی از تعاریف، اهداف و سیاست‌‏های دفاعی و امنیتی در فرآیند آمایش سرزمین در برنامه‌های کشور، مورد بررسی قرار گرفته است. در بخش بعدی به ‏صورت اجمال سه جزیره‌ی مورد نظر، مورد واکاوی واقع شده  و با توجه به  ملاحظات دفاعی و امنیتی حوزه‌ی خلیج ‏فارس و تنگه‌ی هرمز، آمایش مطلوب در جزایر هرمز، ‏هنگام و لارک برای مخاطب تبیین می‌شود.